วันพุธ, ธันวาคม 15, 2010 by admin
พ.ญ.ดวงตา ไกรภัสสร์พงษ์
เย็นวันหนึ่งของการเป็นแพทย์เวร พรและพิมพ์ได้ขอให้ตำรวจพาแพร หญิงวัยกลางคนอายุ ๓๖ ปีมาส่งที่สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์เนื่องจากแพรอาละวาดจนไม่สามารถควบคุมไม่ได้ ในระหว่างที่พิมพ์-น้องสาวของแพรได้ให้ข้อมูลความเจ็บป่วยและพฤติกรรมของแพรกับหมอ พร-แม่ของแพรก็ต้องดูแลแบงค์ ลูกชายของแพรซึ่งมีอายุ ๖ ขวบของแพรอยู่ข้างนอกห้องตรวจ แพรอยู่ในสภาพที่พูดไม่รู้เรื่อง ก้าวร้าว ไม่สามารถร่วมมือและควบคุมความก้าวร้าวของตนเองได้ ทีมผู้รักษาจึงจำเป็นต้องจำกัดพฤติกรรมโดยให้นั่งอยู่บนรถเข็น
Posted in ไม่มีหมวดหมู่
วันจันทร์, ตุลาคม 12, 2009 by admin
สุภาพ เชาว์แก้ว (ผู้เล่า)
พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ
สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์
ในฐานะเป็นพยาบาลจิตเวชในความรู้สึกอยากจะให้อะไรกับผู้ป่วย โดยเฉพาะญาติซึ่งเป็นผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเวชของเรา เขาทุกข์มากพอแล้วทำยังไงให้เขาได้มีสุขภาพจิตที่ดี เพื่อดูแลผู้ป่วยก่อนที่เขาจะป่วยตามก็จะไม่มีใครดูแลบำเพ็ญผล ซึ่งหาชื่อผู้เขียนบทความของเขาไม่เผยแพร่ เพราะสำนึกในบุญคุณที่เขาเขียนทุกๆ ครั้งที่นำบทความของเขาไปเผยแพร่ เพราะสำนึกในบุญคุณที่เขาเขียนแล้วถูกใจนำไปเผยแพร่ต่อ พยาบาลฝ่ายกายเขาก็มีการส่งเสริมสุขภาพกาย พยาบาลจิตเวชก็อยากส่งเสริมสุขภาพจิตให้แก่ผู้ป่วยและญาติ อันเป็นงานหลักของจิตเวชถึงมีสุขภาพความสมบูรณ์ของจิตใจก็ย่อมคลายความตรึงเครียดของชีวิตไปได้ ดังคำกล่าวที่ทุกๆ คนได้ยินอยู่เสมอ ๆว่า “ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว” ถ้าใจเข้มแข็งถึงกายจะป่วยยังไงก็จะผ่านพ้นไปได้
Posted in สุขภาพจิต
วันจันทร์, ตุลาคม 12, 2009 by admin
กัลนิกา ศรีวงศ์วรรณ (ผู้เล่า)
พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ
กลุ่มส่งเสริมสุขภาพจิตและจิตเวชชุมชน
อิสรภาพเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนปรารถนาแต่ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งขาดอิสรภาพเพราะเขาถูกตีตราจากสังคมที่ไม่เข้าใจเรื่องราวความอ่อนด้อยทางจิตใจของเขา เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของที่ผู้คืนอิสรภาพให้เขาอยากเล่าเรื่องราวนี้แก่สังคมเพื่อให้คนในสังคมต้อนรับเขากลับคืนสู่อิสรภาพ
Posted in สุขภาพจิต
วันพุธ, กันยายน 30, 2009 by admin
อินทิรา อะตะมะ ผู้เล่า
นักกิจกรรมบำบัดชำนาญการ
สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์
เมื่อเวลา ๑๓.๐๓ น. ของวันเสาร์ที่ ๒๔ มกราคม ๒๕๕๒ ได้รับโทรศัพท์สายด่วนวิกฤตสุขภาพจิต จากคุณศักดิ์ชัย(นามสมมติ) แจ้งว่าพ่อตาชื่อ นายเลิศ(นามสมมติ) ซึ่งเคยเป็นผู้ป่วยของโรงพยาบาลศรีธัญญา มีอาการทางจิตกำเริบตั้งแต่เย็นวาน ครอบครัวนำส่งโรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช เพื่อขอใบส่งตัว แต่ผู้ป่วยหนีกลับบ้านก่อนและนำใบส่งตัวไปแช่น้ำ ทำให้ไม่สามารถนำผู้ป่วยส่งโรงพยาบาลศรีธัญญาเพื่อรักษาได้
ในช่วงเช้าที่ผ่านมานายเลิศก่อเหตุจี้จับลูกชายตัวเองวัย 11 ขวบ ไว้บนบ้านไม้ใต้ถุนสูง พกมีดดาบเป็นอาวุธ ปิดประตูหน้าต่างทุกบานและเปิดเพลงเสียงดังไม่ยอมพูดเจรจากับใคร มีใครคนหนึ่งโทรแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าระงับเหตุการณ์ แต่ทำได้เพียงยืนดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น
Tags: โทรศัพท์ให้คำปรึกษา
Posted in วิกฤตสุขภาพจิต
วันพุธ, กันยายน 30, 2009 by admin
นางสุพรรณี แสงรักษา ผู้เล่า
พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ
สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์
สามทุ่มครึ่ง หญิงวัย 42 ปี เสียงแหบแห้ง โทรเข้ามาบอกว่า “ฉันไม่มีอะไรดี ไม่เคยคิดจะทำอะไรที่จะรักษาเขาไว้อีกแล้ว” ระหว่างคุยมีเสียงไอแห้งๆ และขออมยาแก้ไอ เสียงแห้งและการไอเป็นอุปสรรคในการคุยอยู่บ้าง
เล่าว่าเครียด เป็นคนจริงจัง เบื่อสังคมที่มีแต่การเสแสร้ง อวดรวย เกลียดทุกคนรอบตัว อยากจะเขียนประจานคนที่โหดร้ายกับตัวเองไว้ข้างศพตัวเองเป็นการประจานให้สังคมรับรู้ความชั่วร้ายของคน ตอนนี้ทะเลาะกับแฟนรุนแรงอยากจะเลิก หลังจากรับฟังจึงพยายามหาข้อมูล บุคคลที่ case อยู่ด้วย พบว่าตัดขาดจากครอบครัว มาอยู่กับสามีตามลำพังได้ 20 ปี ไม่มีลูกด้วยกัน เมื่อหาแหล่งสนับสนุน พบว่า ครอบครัวทำให้อยากฆ่าตัวตายตั้งแต่อายุ 10 ขวบ ไม่มีเพื่อน กำลังจะเลิกกับสามี ตนเองป่วยแต่ไม่มีคนดูแล เมื่อสอบถามความคิด Suicide หัวเราะแล้วเรียกผู้ให้การปรึกษาว่า “หนู” แล้วหัวเราะปนเสียงร้องไห้ บอกว่า “ตอนนี้กำลังเลือกวิธีที่จะตายอยู่” ถามว่าที่ผ่านมาก้าวข้ามความรู้สึกนี้ได้อย่างไร บอกว่าก็โทรมาที่นี่แหละ โชคดีที่วันนี้โทรติด บอกว่าตอนนี้ตนเองไม่มีค่าอะไร ลูกก็ไม่มี เพื่อนจะแต่งงานอีก 2 วัน รู้สึกเกลียดงานสังคมที่มีแต่ความเสแสร้ง ปีที่แล้วการไปวัดช่วยต่ออายุได้อีก 1 ปี แล้วก็พูดเสียงดังว่า “เกลียดมัน เกลียดทุกคน”
Tags: โทรศัพท์ให้คำปรึกษา
Posted in วิกฤตสุขภาพจิต
วันจันทร์, สิงหาคม 17, 2009 by admin
อินทิรา อะตะมะ ผู้เล่า
นักกิจกรรมบำบัดชำนาญการ
สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์
เกือบเที่ยงคืนแล้ว เสียงชายวัยกลางคนโทรมาปรึกษาหลังโทรมาสองครั้งแล้ว ครั้งแรกเมื่อค่ำวานนี้ เขาพูดอะไรบ้างนะ ฟังยากจัง เสียงคล้ายคนเมา สักพักก็ร้องไห้ ฟูมฟาย พร่ำพูดว่า “ไม่มีใครช่วยผมได้ ที่โทรมา เพราะอยากจะสั่งลา ช่วยบอกลูกและเมียผมด้วยว่า ผมรักเขามาก รักลูกยิ่งกว่ารักพ่อรักแม่ สองสามวันที่ผ่านมา เคยพยายามกินยาฆ่าแมลง แต่ถูกพ่อปัดทิ้ง และใช้มีดกรีดมือตนเองจนเป็นหนอง ตอนนี้มียาฆ่าหนูแบบซองอยู่ในมือประมาณสามสี่ซอง พร้อมเหล้า ๑ ขวดแบน” สอบถามว่าคุณอยู่ที่ไหน “นั่งอยู่ชายคลองหน้าบ้าน” ผู้ให้การปรึกษาพยายามจูงใจให้เขาเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวเพื่อสำรวจหาสิ่งยึดเหนี่ยว กระตุ้นให้คิดถึงลูกและพ่อแม่ เขาไม่ฟัง แต่กลับย้อนกลับว่า “ถ้าผมตาย ทุกคนคงช่วยกันตามหาลูกอย่างจริงจัง เพราะต้องพาลูกมาไหว้ศพ” พูดย้ำซ้ำๆ ว่า “ฝากบอกลูกด้วย ฝากบอกเมียผมด้วย” สลับกับการแสดงอารมณ์เกรี้ยวกราดโกรธแค้นภรรยา “เจอหน้า จะฆ่าให้ตาย” สักพักใหญ่เขาบอกว่า “ตอนนี้ผมผสมยาฆ่าหนูในขวดเหล้าแล้ว จะค่อยๆ จิบให้ตายช้าๆ”
Tags: โทรศัพท์ให้คำปรึกษา
Posted in วิกฤตสุขภาพจิต
